Błędy wynikające z niepoprawnego rozumowania

Problematyka pracy pielęgniarki » Błędy wynikające z niepoprawnego rozumowania

Może ich być kilka rodzajów: a. Błędy wynikające z pominięcia niektórych alternatyw i wobec tego przeprowadzenie niepełnej eliminacji różnych możliwości. Innymi słowy - niewzięcie pod uwagę wszystkich możliwych przesłanek. b. Uznanie za przyczynę jakiegoś zjawiska, które faktycznie przyczyną nie jest. Dobra znajomość związków przyczynowych między zjawiskami może nas chronić od popełnienia takiego błędu. c. Schematyczność diagnozy. Ma to miejsce wtedy, gdy poprzestajemy na zaklasyfikowaniu zjawiska do jakiegoś rodzaju, grupy i następnie stosujemy postępowanie rutynowe bez uwzględnienia różnic indywidualnych w postaci reakcji chorego. d. Mieszanie cech ogólnych z cechami znamiennymi. e. Niewłaściwa ocena znaczenia dostrzeżonych objawów, co prowadzi automatycznie do fałszywego wnioskowania. f. Przypisywanie jednostce cech, których ona nie posiada, albo odmawianie cech, które faktycznie ma. Błędem będzie generalne założenie, że np. każda matka kieruje się uczuciami macierzyńskimi, jak również stwierdzenie, że matki mające dzieci pozamałżeńskie zaniedbują je.

3. Trzecia grupa błędów diagnostycznych może być spowodowana błędami technicznymi, a więc wadliwie funkcjonującą aparaturą i narzędziami pracy, takimi jak: termometry, aparaty do mierzenia ciśnienia, wagi, dynamometry, spirometry, monitory. Błędne dane wyjściowe pociągają za sobą błędne wnioski. Jeśli pielęgniarka dostała polecenie wykonania jakiegoś zabiegu czy podania leku zależnie od wysokości go-rączki, czy wielkości ciśnienia - zadziała błędnie, jeśli nie zorientuje się, że wynik jest niezgodny ze stanem faktycznym, i może w konsekwencji zaszkodzić choremu.

Z niniejszych rozważań wynika, że do prowadzenia racjonalnej opieki nad środowiskiem czy osobą chorą w środowisku niezbędne jest formułowanie diagnozy pielęgniarskiej. Ona bowiem ujawnia istniejące braki i niedomagania i tym samym wskazuje na konieczność podjęcia działań prowadzących bądź do eliminacji szkodliwych czynników czy ich ograniczenia, bądź też do wyrównania zaistniałych braków. Ze sposobów formułowania diagnozy wynika, że postawienie właściwej nie jest sprawą łatwą i może tego dokonać tylko osoba dobrze przygotowana. Ważne znaczenie diagnozy pielęgniarskiej wymaga, aby znacznie lepiej przygotowywano pielęgniarki do niej, niż to się robi dotąd. Do tego rodzaju działania nie wystarcza wiedza dotycząca wykonywania zabiegów i pielęgnacji.