Definicja pielęgniarstwa

Problematyka pracy pielęgniarki » Definicja pielęgniarstwa

Istnieje wiele opisowych określeń pielęgniarstwa, uzależnionych często od indywidualnego nastawienia autora. Nic dziwnego, że każde wprowadzenie nowej definicji budzi opory w przyjęciu jej, ponieważ nikt nie pragnie mnożyć bez potrzeby określeń dobrze znanej działalności. Oczywiście, że nie należy mnożyć określeń, ale warto się zastanowić nad tym, czy funkcjonujące określenia pielęgniarstwa wynikają z przyjętych założeń ogólnych czy z indywidualnych nastawień poszczególnych autorów. Podstawą rozwoju każdej dziedziny rzeczywistości jest przyjęty przez nią określony model teoretyczny, z którego wynika pewien system pojęć. W nim zawarte są założenia podstawowe, z których można wyprowadzić zasady i twierdzenia bardziej szczegółowe. Brak takich założeń wyjściowych powoduje dowolne indywidualne interpretacje zarówno obszaru działania, jak i wykonywanych czynności. Każdy może wówczas według własnego rozumienia określać formy działania, przyjmować za słuszny własny system pojęciowy, ustalać definicje i określać role działania. Prowadzi to do chaosu i rozbieżności poglądów, trudno jest się porozumieć, ponieważ każdy ma swoje racje i swój punkt widzenia. Natomiast przyjęcie, lepszego lub gorszego, modelu teoretycznego staje się poważnym czynnikiem porządkującym określenia, definicje, formy działania i wiele innych zjawisk. Po przyjęciu określonego modelu należy tylko śledzić, czy kontynuacja rozważań jest jego konsekwencją.

Wiadomo, że pielęgniarstwo jest działalnością usługową, nigdy nie było dziedziną zupełnie niezależną i długo jeszcze nie będzie. Składa się na to wiele przyczyn. Stąd też trudno jest wyodrębnić dla niego takie obszary działania, do których inne dziedziny nie zgłaszałyby pretensji. Nie znaczy to, aby zaniechać prób poszukiwania obszarów specyficznych dla pielęgniarstwa, na których pielęgniarki mogłyby rozwijać swoje własne kierunki działania. Dotychczasowe próby, których było niewiele, kończyły się fiaskiem, bo wchodzono na obszary zaanektowane przez innych były też poczytywane za wtrącanie się w „nie swoje sprawy". Chcąc działać samodzielnie, trzeba mieć własny obszar i własne sprawy, niezależne od innych, posługiwać się własnym zasobem pojęć, nie zapożyczonym od innych. Wiele poważnych dziedzin zajmuje się człowiekiem, ale każda ma własny zakres działania, obszar i sprawy go obchodzące i nie wchodzi na teren innych. Człowiekiem zajmuje się psychologia, socjologia, antropologia, pedagogika, medycyna i wiele innych, ale każda z tych dziedzin ma swój własny obszar działania, własny system pojęciowy i nie przeszkadza innemu. Dlatego każda z wymienionych dziedzin może się rozwijać i uprawiać naukę w swoim zakresie. Pielęgniarstwo winno zatem również wyodrębnić te sfery u człowieka, którymi inni się nie zajmują, a nie interesować się tymi, które należą do innych. Po ustaleniu własnego terenu penetracji pielęgniarki mogą samodzielnie uprawiać naukę z zakresu pielęgniarstwa, prowadzić badania zjawisk interesujących pielęgniarstwo.