Nadmierne wymagania stawiane dziecku

Problematyka pracy pielęgniarki » Nadmierne wymagania stawiane dziecku

Nadmierne wymagania stawiane dziecku związane są najczęściej, ale nie tylko, z pracą rodziców, w której dziecko musi uczestniczyć. Tak dzieje się na wsi, gdzie dziecko często obciążane jest różnymi pracami rolnymi i nie ma czasu na odpoczynek czy naukę. Inny przykład to obciążanie dziecka starszego opieką nad młodszym rodzeństwem, pochłaniającą czas całego dnia. Nadmierne wymagania mogą dotyczyć wykonywania codziennych prac domowych i usług dla dorosłych. Dziecko zabiera się do nauki, a ojciec posyła je po papierosy, wróciło z papierosami, musi iść do sklepu spożywczego, potem do warzywniczego itd. W dodatku spotykają je wymówki, jeśli zbyt dużo czasu poświęciło na zakupy, bo stania w kolejce nie bierze się pod uwagę. Nadmiar obciążeń i obowiązków jest zdecydowanie szkodliwy dla rozwoju dziecka. Wykonanie zleceń zabiera czas i siły, których już nie wystarcza na właściwe zajęcie się nauką, odpoczynek i rozrywkę, na kontakty z rówieśnikami czy przeczytanie ciekawej książki.

Do swego rozwoju dziecko potrzebuje rekreacji. Już obowiązki szkolne ograniczają swobodną aktywność dziecka, a obowiązki domowe całkowicie ją redukują. Dziecko nadmiernie obciążone zaczyna się buntować przeciwko rodzicom, którzy są bezpośrednią przyczyną ograniczeń. Inne dzieci bawią się w tym czasie, gdy ono musi pracować i wykonywać narzucone mu obowiązki. Zazdroszczą innym dzieciom, czują się nieszczęśliwe, ogarnia je złość, stająca się źródłem konfliktów z rodzicami.

Rodzice często w trosce o wysokie wyniki w nauce zmuszają je do ciągłego uczenia się, nie pozwalając na zabawy Z rówieśnikami. Wymagają od dziecka takich sukcesów szkolnych, które zaspokoiłyby ich ambicje, a ponieważ dziecko nie może tego dokonać, bo brak mu zdolności czy zainteresowań, Zmuszają je do ciągłej nauki. Rodzice często uważają, że ich dziecko jest genialne, a jeśli nie osiąga wysokich wyników, to dlatego, że nie chce. Dziecko narażone jest na niepowodzenia, które pogłębiają jeszcze niechęć rodziców. Niepowodzenia dziecka stają się przyczyną buntu, zniechęcenia, rozpaczy, powodują ucieczki z domu, wagary, a często skłaniają dziecko do przestępczych wyczynów. Dziecko nadmiernie obciążone obowiązkami szkolnymi nabiera niechęci do szkoły i nauki szkolnej.

Wymagania niedostateczne są równie szkodliwe wychowawczo, jak nadmierne. Rodzice chronią często dziecko od obowiązków gospodarczo-domowych a dziecko uważa, że wszystko mu się należy i wszyscy winni mu usługiwać. Mama i tata "biorą na siebie wszystkie obowiązki, a ono przyjmuje pozycję osoby wyjątkowej, której wszystko winno służyć, bez żadnego wysiłku z jego strony. Staje się osobnikiem egocentrycznym, wokół którego wszystko się obraca. Jeśli matka i ojciec nie tylko nie wymagają od dziecka, aby im pomagało w pracy domowej, ale jeszcze sami wykonują za nie różne czynności porządkowe, dziecko przestaje dostrzegać konieczność niesienia pomocy innym ludziom. W szkole czuje się pokrzywdzone, jeśli nauczyciele wymagają czynnego udziału w pracach społecznych na rzecz klasy czy szkoły. Ze strony rówieśników spotykają je przykrości za takie postępowanie, ale w domu jest tolerowane i akceptowane. Wywołuje to niezadowolenie u dziecka, poczucie krzywdy i niechęć do szkoły- N1® kształtują się u niego takie cechy, jak samodzielność, choć niesienia pomocy innym ani poczucie obowiązku. Nie rozwija się również więź uczuciowa z rodziną, słabnie atrakcyjność rodziny, braknie zaangażowania w jej działaniu.