Organizm człowieka

Problematyka pracy pielęgniarki » Organizm człowieka

Organizm człowieka i jego psychika stanowią jedność. Bodźce psychiczne zbyt mocne mogą doprowadzić do chorób psychosomatycznych, jak nerwice, nadciśnienie, choroba Graves-Basedowa, cukrzyca, zawał mięśnia sercowego itp. W sposób destruktywny działają również na psychikę nieporozumienia, kłótnie, różne zawody życiowe, niepowodzenia, uczucia zagrożenia i inne. Obfituje w nie zarówno życie wielu rodzin, jak i praca zawodowa. Wystarczy tylko wspomnieć chociażby alkoholizm, tak nagminnie występujący w naszym społeczeństwie. Nałogowo pijący alkohol ojciec rodziny stanowi zagrożenie dla wszystkich jej członków. Awantury, kłótnie, groźba przed pobiciem działa nerwicująco na żonę i dzieci, może prowadzić do stanów lękowych, załamań psychicznych, jąkania się u dzieci, nocnego moczenia itd.

Jak wynika z powyższych stwierdzeń, szerzenie oświaty zdrowotnej będzie polegało na nauczeniu podopiecznych pielęgniarki nowych form zachowania, pozwalających na stosowanie zasad higieny, wyzbycie się szkodliwych dla zdrowia nawyków, a nabycie nawyków utrzymujących zdrowie w dobrym stanie. W nauczaniu trzeba pamiętać o tym, że możemy tylko tyle nauczać drugą osobę, ile ona sama zechce. Jeśli nasz podopieczny nie będzie chciał się nauczyć, to nie pomogą żadne naciski zewnętrzne. Proces uczenia się będzie zachodził wtedy, gdy wpłynie on na modyfikację postępowania uczącego się. Jeśli podopieczny był zaniedbany pod względem higieny osobistej, a po zapoznaniu się z wiedzą z tego zakresu stał się schludny, czysty i porządny, to można uznać, że czegoś się nauczył, że przekazywane mu treści stały się jego własnością i wprowadziły zmiany w jego świadomości, a stąd zmiany w jego zachowaniu. Jeśli natomiast młoda matka wysłuchała pogadanek na temat pielęgnacji dziecka, ale wszystkich zaleceń nie stosuje w praktyce, oznacza to, że niczego się nie nauczyła. Jednostka nie wtedy nauczyła się czegoś, gdy werbalnie powtarza wszystkie czynności, które należy wykonać, ale wtedy, gdy te czynności wykonuje. Nie wtedy nauczyła się mycia rąk, gdy wie, że ręce należy myć i umie uzasadnić dlaczego, ale wtedy, gdy myje ręce bez przypominania i przy wszystkich nadarzających się okazjach. Nie wystarczy zatem podawać aż do znudzenia zaleceń, przestróg i przepisów, ale starać się, aby one trafiły do świadomości odbiorcy i stały się bodźcem do jego postępowania lub zmiany dotychczasowego zachowania.