OSOBOWE ŚRODKI ODDZIAŁYWANIA

Problematyka pracy pielęgniarki » OSOBOWE ŚRODKI ODDZIAŁYWANIA

Do osobowych środków oddziaływania będziemy zaliczali te, które związane są bezpośrednio z osobą pielęgniarki i będą stosowane w interakcji i podopiecznymi. Będą to środki działania psychicznego w celu modyfikowania zachowań podopiecznych. Pielęgniarka środowiskowa ma bezpośredni kontakt z pacjentem, jest obserwatorem różnych zwyczajów, działań nawykowych, poglądów często sprzecznych z ogólnymi zasadami zachowania zdrowia lub higieny zdrowotnej. Obserwuje brak nawyków higienicznych, nie tylko u dzieci, ale i u rodziców czy opiekunów. Jest również obserwatorką wielu niewłaściwych zachowań rodziców wobec dzieci, dzieci wobec rodziców starych, rodziny w stosunku do kaleki powracającego z leczenia szpitalnego lub do przewlekle chorych, będących ciężarem i - w mniemaniu rodziny - przynoszących wstyd. Jest obserwatorem przedwcześnie podejmowanych stosunków seksualnych i przykrych konsekwencji wynikających z tego, może nawet nie fizycznych, ale psychicznych. Jest w środowisku jedyną osobą, przed którą trudno coś ukryć. O wielu sprawach wie z urzędu i z obserwacji, jest świadkiem różnorodnych interakcji i wie, jak pewne zachowania można zmienić, a przynajmniej próbować zmieniać.

Z drugiej strony zdaje sobie również sprawę, że w danym środowisku pewne żądania lub określenia używane przez nią nie cieszą się dobrą sławą i mogą zamknąć przed nią dostęp do najbardziej piekących spraw danego środowiska. Takim słowom nie cieszącym się najlepszą sławą jest „higiena", kojarząca się z białymi fartuchami, z dezynfekcją, zagrożeniem zaraźliwą chorobą. Drugie znaczenie słowa higiena dotyczy warunków zewnętrznych i wewnętrznych, zapewniających jednostce prawidłowe funkcjonowanie i rozwój. To znaczenie nie wszędzie jest jeszcze zrozumiałe i dlatego używanie go może wywołać niewłaściwe skojarzenia. W stosowaniu środków oddziaływania osobowego należy unikać słów, które mogą być niewłaściwie rozumiane. W pewnych środowiskach lepiej używać słów prostych, zrozumiałych dla podopiecznych, mówić o potrzebie wietrzenia, nie dlatego żeby utrzymać higienę wnętrza, ale żeby z mieszkania usunąć zepsute powietrze szkodliwe dla zdrowia mieszkańców, będące przyczyną różnych schorzeń, zawrotów głowy i wyglądu zewnętrznego. Mówić konkretnie o zagrożeniu zdrowia, unikając uczonych terminów i mało zrozumiałych wyrażeń. Łatwiej można się ,,dogadać", jeśli rozmówca nas rozumie i nie jest zaskoczony znanymi mu sformułowaniami. Należy zwracać uwagą na takie formy kontaktów międzyludzkich, w których ludzie unikają zadawania sobie cierpienia, sprawiania przykrości czy powstawania lęku. Trzeba zdawać sobie sprawę z tego, że lęk jest potężną siłą niszczącą ludzkie zdrowie i dobre samopoczucie. Jest sygnałem niebezpieczeństwa wewnętrznego, z którego człowiek nie zdaje sobie sprawy. Często u niektórych osób występuje lęk przed obłąkaniem, przed chorobą nowotworową, przed śmiercią czy przed operacją, której nie da się uniknąć, ale można jeszcze odłożyć. Osłabienie i likwidowanie u podopiecznych lęku przez pielęgniarką środowiskową - to jedno z wielu zadań, jakie przed nią stoją, i do tego me wystarczy tylko wiedza zawodowa zabiegowa, ale potrzebne jest gruntowne przygotowanie z zakresu przyczyn wywołujących lęk, stres, frustracje oraz znajomości środków zapobiegających i czynności obronnych przed lękiem.