Pomoc rodzinie wykazującej niedomagania

Problematyka pracy pielęgniarki » Pomoc rodzinie wykazującej niedomagania

Pomoc rodzinie wykazującej niedomagania nie należy do łatwych, ponieważ nie we wszystkich sprawach poddaje się ona oddziaływaniom. Nie zawsze można stosować nacisk przepisów prawnych, bo często może to wywołać niezadowolenie, niechęć do pielęgniarki i uprzedzenia. Należy więc używać więcej perswazji, nacisku norm obyczajowych i moralnych.

Wiele osób sprawy rodzinne uważa za osobiste, nie przyjmuje do świadomości, że są one również sprawami społecznymi. Nie pozwala więc ingerować w te sprawy, udzielać porad lub nawet rozmawiać o nich. Należy więc działać oględnie i starać się doprowadzić do tego, aby na uwagi pielęgniarki rodzice reagowali pozytywnie i akceptowali je.

Do spraw ważnych będzie należał podział ról rodziny w celu sprawniejszego wykonania podstawowych zadań i usprawnienia funkcjonowania rodziny. Ważną czynnością będzie do- pomożenie rodzinie w rozwiązywaniu zajęć domowych rozłożonych na poszczególnych członków. Mimo egalitarnego charakteru współczesnych małżeństw sprawy te nie odciążają zbytnio kobiet, na barkach których spoczywa przyrządzanie posiłków, opieka nad dziećmi, utrzymanie czystości mieszkania, drobne reperacje i inne. W dodatku wiele kobiet pracuje zawodowo, co nie ułatwia im wykonywania prac domowych, nawet jeśli posiadają pomocne w pracy urządzenia i odpowiednie przyrządy. Pralka automatyczna pierze sama, 'ale włożenie do niej bielizny, wyjęcie i rozwieszenie wypranej wymaga pracy rąk. Do wykonywania obowiązkowych prac domowych należy więc włączać wszystkich domowników. Jest to ważne nie tylko ze względu na konieczność odciążenia matki, ale działa wychowawczo na młodzież, gdyż przyczynia się do wdrażania jej do odpowiedzialności za ład i porządek w rodzinie, kształtowania odpowiednich umiejętności porządkowych oraz wyrabia ważne nawyki, tak bardzo pożądane u przyszłych kandydatów na rodziców. Takie samorzutne przygotowanie do przyszłych obowiązków przez wykonywanie czynności domowych pozwoli młodzieńcowi lub dziewczynie inaczej, bardziej pozytywnie spojrzeć na potrzebę włączania się do pomocy we własnym domu. Zarówno chłopcy, jak i dziewczęta wykazują wiele zaniedbań w tym zakresie. Matka chroni córkę od pracy fizycznej w domu, a ona potem opowiada przyjaciółkom, że „praca domowa to hobby matki", dlatego nie wtrąca się do jej hobby. Wychowanie kandydatów na rodziców jest ogromnie istotne w przełamaniu pewnych uprzedzeń chłopców do wykonywania prac „babskich" w domu, a dziewcząt do włączenia się czynnego w prace rodziny. Jest to wychowanie przez uczestnictwo, przez wykonywanie pracy konkretnej i poznanie prac domowych.

Jedną z ważnych spraw rodzinnych jest wychowanie małego dziecka, opieka nad nim, wymagająca wykonania wielu absorbujących czynności, poczynając od karmienia, utrzymania czystości, wychodzenia na spacer. Matce pracującej trudno jest podołać wszystkim obowiązkom i dlatego musi korzystać z instytucji opieki nad dzieckiem. Trzeba stwierdzić, że mimo niewątpliwych osiągnięć w tym zakresie trudno uznać za za-dowalający dotychczasowy stan rzeczy. Dotyczy to szczególnie wsi, choć niewątpliwie potrzeby ludności miejskiej są również palące. Ponieważ i w mieście zapotrzebowanie na te usługi wyprzedza możliwości ich zaspokojenia przez organizacje państwowe, dobrze byłoby wykorzystać inicjatywy organizacji społecznych i poszczególnych jednostek, które mogą przyjść z pomocą matce pracującej w wychowaniu dziecka. Tam, gdzie te instytucje funkcjonują, należy z nich korzystać. Sytuacja opiekuńczo-wychowawcza w żłobkach i przedszkolach z każdym rokiem poprawia się, mamy coraz lepiej przygotowane kadry, lepiej wyposażone instytucje i lepsze oddziaływanie na rozwój dziecka. W licznych jeszcze przypadkach opiekę nad małym dzieckiem sprawuje głównie matka, która na czas dwóch, trzech lat porzuca pracę zawodową, biorąc urlop bezpłatny na wychowanie małego dziecka. W innych przypadkach matka łub teściowa czy inna osoba spokrewniona z rodziną obejmuje opiekę nad małym dzieckiem. Są to jednak coraz rzadsze przypadki i najczęściej dotyczą dzieci przedmałżeńskich czy pozamałżeńskich, matek samotnych, pracujących na utrzymanie własne i dziecka lub małżeństw studiujących. Korzystanie ze żłobków, przedszkoli lub świetlic szkolnych odciąża matkę od obowiązków na rzecz małego dziecka i pozwala na zajęcie się pracą zawodową. Obserwuje się rozszerzanie pozytywnego stosunku rodziców do instytucji opieki nad dzieckiem, co wyraża się w korzystaniu z nich w coraz większym stopniu i nabieraniu przekonania do kolektywnego wychowania dzieci.

Ważną sprawą jest również pomoc i poradnictwo poświęcone osobom pragnącym zawrzeć związek małżeński. Jest to ważny sposób kształtowania życia. rodzinnego przed założeniem rodziny. Na sprawy poradnictwa przedmałżeńskiego, obejmujące świadome macierzyństwo, sprawy pożycia małżeńskiego i kultury życia seksualnego, kładzie się obecnie duży nacisk. Powstałe w 1961 r. poradnie przedmałżeńskie Towarzystwa Świadomego Macierzyństwa mają już w tym zakresie wiele osiągnięć. Korzysta z nich coraz więcej osób, przygotowują one do małżeństwa młodych ludzi, usuwają lęki i zahamowania utrudniające pożycie małżeńskie, wyjaśniają, czym jest związek małżeński i na Czym polega istota związku. Do tych poradni należy kierować osoby wchodzące w związki małżeńskie, zachęcać do korzystania z ich usług, które są bez-płatne. Nie należy unikać porad, tak cennych, instytucji pracujących dla dobra przyszłej rodziny, racjonalnego wychowania dzieci i trwałości związku małżeńskiego.

Do poradni Towarzystwa Rozwoju Rodziny należy również kierować małżonków, między którymi zarysowuje się konflikt. Szukają oni rady, pomocy czy wyjaśnienia narastających zadrażnień u osób często niekompetentnych. W rezultacie ich działania, zamiast pomóc małżonkom, jeszcze bardziej pogarszają sytuację. W takich przypadkach należy korzystać z poradnictwa zorganizowanego, którego działalność oparta jest na dobrym rozeznaniu przyczyn konfliktów małżeńskich i sposobów likwidowania ich.