SPOŁECZNE STOSUNKI CZŁOWIEKA

Problematyka pracy pielęgniarki » SPOŁECZNE STOSUNKI CZŁOWIEKA

Każda jednostka ludzka żyje w określonych warunkach społecznych, posiada swoje własne układy stosunków, żyje w czasie i przestrzeni, nie jest wyizolowana z życia społecznego, w którym pełni różnorodne role. Świat otaczający człowieka jest światem społecznym, przez ludzi zorganizowanym i złożonym z nich samych i ich wytworów. Dlatego jednostkę ludzką można opisać i zrozumieć jako istotę społeczną przez charakterystykę jej miejsca w społeczeństwie i układu stosunków, jakie ją łączą ze społeczeństwem. Taki punkt widzenia na człowieka mają nauczyciele, wychowawcy, działacze społeczni i tak powinny oceniać człowieka pielęgniarki. Nie można traktować człowieka jako jednostki wyizolowanej ze społeczeństwa, zamkniętej w sobie, istoty żyjącej poza społeczeństwem. Nie można również tak traktować człowieka chorego hospitalizowanego, który został chwilowo wyłączony z ról społecznych, jakie pełnił, ale nie zerwał z nimi całkowicie i pragnie do nich powrócić po wyzdrowieniu. On nie przestał być ojcem czy synem, nauczycielem, urzędnikiem, kierownikiem sklepu, mechanikiem, traktorzystą czy ekspedientem. Role społeczne, jakie pełnił, pozostają nadal, chociaż podczas choroby ich nie wykonuje, określają jego obiektywną sytuację i chory nie chce być „bezimienny" na sali szpitalnej. Każdy człowiek został włączony w stosunki ze światem przez pełnienie odpowiednich ról. Jednostka ludzka pozostaje w skomplikowanych stosunkach z innymi.