Zaburzenia mechanizmów psychicznych

Problematyka pracy pielęgniarki » Zaburzenia mechanizmów psychicznych

Zaburzenia mechanizmów psychicznych najlepiej można obserwować u dzieci hospitalizowanych znane są one pod nazwą „hospitalizmu" lub „choroby szpitalnej". Chore dzieci trudno przystosowują się do warunków szpitalnych, szczególnie te, które w warunkach domowych miały do towarzystwa i rówieśników, i osoby dorosłe. Nie należy powiększać ani pogłębiać ich stanu osamotnienia wynikłego z konieczności podporządkowania się warunkom szpitalnym.

Dzięki prawidłowo funkcjonującym mechanizmom psychicznym jednostka ludzka może przystosować się do warunków otoczenia, nawiązać poprawne stosunki ze społeczeństwem i wykonywać wiele działań. Może modyfikować i zmieniać środowisko, dostosowywać je do własnych potrzeb. Człowiek jest ściśle związany z otoczeniem, zmienia się pod wpływem otoczenia i wpływa na nie. Nie tylko odbiera bodźce idące z otoczenia, ale również stara się w danym otoczeniu realizować własne plany i zamierzenia, dążenia i aspiracje. Jest to możliwe dzięki prawidłowo funkcjonującym mechanizmom motywacyjnym i wykonawczym.